Waar kun je de overgang naar een duurzame energievoorziening het beste ervaren? Op het terras van restaurant IJmuiden, in een uithoek van de haven bij de vuurtoren. Hier, voor mijn ogen, worden de windmolens van Offshore Windpark Egmond in elkaar gezet en naar zee versleept.

De bladen van de rotor liggen opgestapeld als surfplanken, in de stellage wachtend op de eerste badgast. Ze zijn alleen 25x vergroot, tot 45 m. De roestkleurige funderingsdelen van de mast liggen op een ponton klaar in de haven. Alsof een tunnel aangelegd gaat worden zo groot. Over het water wordt een geel koppelingselement met platform aangevoerd. Dit deel zal net boven water uit gaan steken. Als mikado-speeltjes staan maststukken voor daar weer bovenop vertikaal opgesteld. Twee ranke stukken op elkaar. Er staan al twee masten met gondel en twee gemonteerde bladen in bunny positie klaar voor transport.

Rechts de IJ-monding uitkijkend zijn de contouren van de eerste twee geplaatste windturbines voor de kust van Egmond zichtbaar, breekbaar in de schittering van de late middagzon.

Er wordt dag en nacht gewerkt, maar het schouwspel voor me is een vertraagd beeld van een lange speelfilm. Eindeloos precies worden de delen in elkaar gepast en met grote kranen in positie geplaatst. Hier ontmoeten land en zee elkaar, want de landrotten van het bouwbedrijf zijn niet gewend aan de absolute safety standards van de offshore sector. De manschappen in blauw tenue gehuld bivakkeren een dikke drie maanden in het nabij gelegen hotel, dat voor de gelegenheid volledig afgehuurd is. Zes dagen op, ook in het weekend, ook met Pinksteren. De Denen van het windmolenbedrijf werken onverstoorbaar door. Kunnen de Hollanders van de machinekranen ze verstaan? Ja, alles gaat in het Engels, alleen het papierwerk is soms lastig.

Ondanks alle precisie gaat er ook wel eens wat fout; een blad, dat losschiet uit de takel, een funderingspaal, die spontaan de Pisa positie inneemt. Het zijn de aanloopprobleempjes van een industrie, die op uitbarsten staat. Hier recht voor ons neus zal zich de komende decennia een omgekeerde mijnramp voltrekken. Series elektriciteitscentrales op zee, meest buiten zicht, zullen hier verrijzen: wind power plants, als alternatief voor de te kwetsbaar geworden conventionele energie aanvoer. Voor de kusten van Engeland, Nederland, Duitsland, Denemarken gaat het gebeuren. En het aardige is dat onze havens centraal liggen en een flink graantje kunnen meepikken.

IJmuiden heeft er zonder het weten een attractie bij, met dakterras en uitzicht op de toekomst.